Dit is het laatste verslagje. Inmiddels heb ik ook een aantal foto's op de site gezet.

Graag wil ik een ieder bedanken voor de leuke reacties die ik heb mogen ontvangen tijdens deze reis. Leuk om te lezen.

Het was toch weer hetzelfde als alle andere dagen tijdens deze vakantie: half 8 ontbijt. Om 9 uur moeten we onze hutten verlaten. Dan wordt de boel weer klaar gemaakt voor de volgende trip.

Na het ontbijt is dan het afscheid onontkoombaar. Rob en Telma blijven nog een weekje uitrusten en doen dat op een eiland in Ha Long Bay. Ze stappen over op een andere boot die hun daar naartoe brengt. Om half 10 zet de kapitein koers naar de haven.

Na een laatste tankbeurt zetten wij ook onze Minsken in de richting van de thuishaven Hanoi. Hanoi ligt nog zo'n 130 kilometer voor ons, de weg is goed en breed, maar ook hier weer is het uitkijken voor de vrachtwagens en minibusjes. Zo'n 12 kilometer voor Hanoi begint het al aardig druk te worden en we zorgen dat we dicht bij elkaar blijven. Het was een stuk drukker dan de maandagochtendspits 3 weken geleden. Klokslag 3 uur zetten we de motoren weer aan de kant bij de motorverhuur. Dat werd ook wel nodig tijd, want mijn motor had geen koppeling meer.

In het hotel eerst maar even een koude Heineken naar binnen gewerkt en afscheid genomen van Tuyen, Hung en Hua. De jongens hebben prima werk geleverd. Voor ieder hebben we nog een envelopje samengesteld. Ik was nog niet alle wereldbollen kwijt, dus 2 gingen met Rene mee voor zijn zoons Nicolas en Luca. Ook Hung en Tuyen hebben een aantal gekregen voor de kinderen. De laatste was voor Hua. Hij gaat aan het eind van het jaar trouwen, heeft nog geen kinderen, maar op voorhand krijgt hij er ook een.

In het hotel hebben we nog 2 kamers tot onze beschikking waar we nog even kunnen douchen en omkleden. Na een (super)snelle hap in een heel druk restaurantje die alleen te bereiken is via een aantal donkere steegjes, gaan we nog naar het waterpoppentheater voor een voorstelling.

Half 10 stappen we in de bus naar het vliegveld. Op het vliegveld afscheid nemen van Rene en laten we Vietnam achter ons.

Het was weer een groots avontuur, natuurlijk dankzij mijn medereizigers, Rene, Tuyen, Hung en Hua.